Çocuk yetiştirirken bazen sonucu hemen görmek istiyoruz.
Hemen öğrensin, hemen başarsın, hemen değişsin…
Oysa hiçbir bahçıvan, çiçeği daha erken açsın diye yapraklarını zorla aralamaz.
Bakar, emek verir ve vaktini bekler.
Belki çocuklarımızın da bizden en çok ihtiyacı olan şeylerden biri budur:
Onları acele ettirmeden yanlarında kalabilmek.
Peki biz çocuklarımızı büyütüyor muyuz, yoksa biraz da büyümelerine izin vermeyi öğrenmeli miyiz?
Belki de cevap, bir yumurtanın içindeki o mucizevi süreçte saklı… Yumurtanın içindeki civciv, zamanı gelmeden dışarı çıkamaz. Önce içeride gelişmesi, güçlenmesi, hazır olması gerekir.
Çocuğumuz okusun, saysın, öğrensin, başarsın istiyoruz… Ama bir ağacın meyvesinden önce kökü vardır.
Hayat yolculuklarında kendilerine eşlik ettiğimiz kıymetli çocuklarımızın eğitimi ve gelişimi üzerine sizlerle biraz hasbihal etmek istiyoruz.
Kontenjanlarımız sınırlıdır. Okul ziyareti için randevu alın, sınıflarımızı ve bahçemizi birlikte gezelim.
