Bugün “Babamın Uzun Bacakları” kitabımızı okuduk.
Oryantasyonumuz devam ederken, içimizi ısıtan sıcacık bir kelimeyi de konuştuk: “Baba.”
Kitabımızdaki şu cümle çocuklarımızın kalbine dokundu:
“Ama… ya beni Ayçin’den almaya geç gelirsen?”
“O zaman ben de iki ayağımı kullanıp koşarım. Bacaklarım, seni gelip almak için asla yorulmaz.”
Sevgiyle beklemek, özlemek ve kavuşmak üzerine sıcacık bir hikâyeyle bugünümüzü tamamladık.
Oryantasyonumuz devam ediyor; her geçen gün biraz daha alışıyor, biraz daha güvenle bağlanıyoruz.
